Bugün fark ettiğim yeni bir şey;büyümek..
Çok sevdiğin bir şarkıyı yakın arkadaşlarına dinletmek istediğinde dinlerken birden o kadar da iyi olmadığını fark ediyorsak,ya da eski alışkanlıklarımızı saçma bulup ufak da olsa utançla tebessüm ediyorsak büyüyoruz demektir..Her gün evren biraz daha büyüyor.Yaşadıkça yaşlandırıyor,büyüdükçe büyütüyor.Bizde öyle..Ruhlarımız büyüdükçe ağırlaşıyor..Artık uçamaz,süzülemez oluyoruz engin hayal denizlerinde..Işıklı,parıltı lunaparklar artık bizi çekmiyor ve yoğun hayat temposunda olup bitenlere sürekli yabancılaşıyorsak ;büyüme hala devam ediyor demektir.Her gün her an devam..Hiç durmadan soluklanmadan..Her şey biter derler bitmeyen tek şey bitmek.Büyümenin sonu insanın tükenişidir.Ve kaçınılmaz olan tek şeydir tükenmek,tüketmek.Var olmak ümidiyle yaşadığımız her anı komikleşiyor ağır ruh benliğinde.Çünkü sona yaklaşırken ruhun espri anlayışı tükenişler operasının locasında bilet ayarlıyor kendine.
Var olmak ümidiyle diyeceğim de..neyse.Büyümemek amacınız olsun,içinizdeki çocuğa iyi bakın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder