1.23..3.41.214.2.4124.2412..2.432.12.2.23.3.41.4

Saçma sapan bir düzende saçma sapan bir kayıtsızlık örneğiyiz.Sıkıntı bunaltı haliyle sürekli gelip giden mutsuzluk damardan alınan bir uyuşturucu kadar alaşağı ediyor bizi.Gerçekten mutsuzlukta mıyız yoksa doyumsuzlukta mı?bu ince çizgi bir gün kayıp gitmeli cambazın ayaklarının altından..dinlediğimiz her şarkı duyduğumuz seslerden fazla olabilse bu hayatta belki mutlu olurduk.Ya da belki yolda durup hayranlıkla baktığımız çiçekler kadar özgür kalabilseydik,rüzgarda savrulan.Ve belki aşkı hiç tatmasaydık,yitip gittiğindeki kara delikte boğulmamak için.